فقط این کجا و آن کجا (دکترا و ارشد؟؟؟؟)

سلام پس چرا کسی نمی آد از رو من رد شه؟

هر کی می تونه تو این وبلاگ مطلب بذاره٬ از قبیل: خاطره٬ عکس٬ دستنوشته و یا هر چرت و پرتی که بلده به من یک زنگ بزنه یا تلفن خودش رو به من میل کنه تا من باهاش تماس بگیرم  و بهش نام کاربری و کلمه عبور رو بدم تا به عنوان یکی از نویسندگان وبلاگ مطلب بذاره.

ای کاش می شد همه اوناییکه باهاشون جهادی و کربلا بودیم از خودشون لاقل یک یادگاری اینجا بذارن.

خیلی مخلصیم آقا سید٬ خیلی.

پیاده کم ارزش ترین مهره تو بازی شطرنجه.

همه پیاده ها از یک جا شروع می کنن.

بعضی پیاده ها به آخر می رسن و می تونن تبدیل به اسب٬ فیل٬ رخ و حتی وزیر بشن.

بعضی ها فکشون پیادست بعضی ها خودشون پیادن.

پیاده ای که به آخر برسه دیگه سواره.

پیاده زیاده.

چه جملات قصاری! اگه کسی فهمید به منم بگه. اگه کسی جمله قصاری داشت حتما بنویسه دور هم می خندیم.

سلام کربلایی خستگی های اولین سفر خارجی در رفت؟

خطیر (به روایتی پشیز) مسئولیت حجت همه رو روانی کرده!

..........................

باز هوای حرمت٬ حرمت آرزوست...

خوش بهشتی ست سر کوی حسین بن علی/ نه غم دوزخ و نه فکر بهشتست آنجا!...

مهر خوبان دل و دین از همه بی‌پروا برد
                                                                 رخ شطرنج نبرد آنچه رخ زیبا برد
تو مپندار كه مجنون سر خود مجنون گشت
                                                                 از سمك تا به سمایش كشش لیلا برد
من به سرچشمه خورشید نه خود بردم راه
                                                                ذره‌ای بودم و مهر تو مرا بالا برد
من خسی بی سر و پایم كه به سیل افتادم
                                                                او كه می‌رفت مرا هم به دل دریا برد
جام صهبا زكجا بود مگر دست كه بود
                                                                كه در این بزم بگردید و دل شیدا برد
خم ابروی تو بود و كف مینوی تو بود
                                                                كه به یك جلوه ز من نام و نشان یكجا برد
خودت آموختی‌ام مهر و خودت سوختی‌ام
                                                                با برافروخته رویی كه قرار از ما برد
همه دل باخته بودیم و هراسان كه غمت
                                                               همه را پشت سر انداخت مرا تنها برد

 به یکی از پیاده ها گفتم" خدا کنه سال بعد هم بشه دوباره بریم کربلا"

بهم گفت" خدا کنه تا سال بعد کاری کرده باشیم که رومون بشه بریم کربلا"

با خودم فکر کردم. فکر کردم که آیا این چیزایی که از امام حسین خواستم بهم میدن؟ خوب که فکر کردم و معلوماتم رو زیر و رو کردم به این نتیجه رسیدم که امکان نداره ندن. پس اگه نفهمم که دادن یعنی حواسم نبوده و از کفم رفته. دادن و من خواب بودم.

حالا تو این وضعیت کی روش میشه بره کربلا؟! بری بگی چی؟ بگی من پارسال آمدم ازتون یه چیزایی گرفتم ریختم تو جوب؟!! حالا آمدم دوباره می خوام.

شاید تو این وضعیت بهتر باشه اصلا کربلا رو بی خیال شم. بابا آدم پیاده باشه ولی دیگه نه اینقدر.